Herstel.

Wegenwerken - soms lijkt de hele wereld er haast vol van te liggen. Een strenge winter, en stukken en afbrokkelingen langs alle kanten. Een kaalgereden bovenlaag, en nood aan een facelift. Rioleringswerken, gas of kabels leggen, electriciteit herstellen, een veilig fietspad plannen, nieuwe straten trekken. Het is op bepaalde tijden allemaal jammerlijk onontkoombaar als het dagelijks verkeer nadien weer vlotjes voort moet kunnen stromen.
Maar een mens foetert en vloekt erop, want we hadden onze verplaatsing in onze hoofden zus en zo gepland en niemand wacht graag. Een omlegging laat je wel eens wat andere straten verkennen, maar toch...
Het duurt altijd langer dan gepland, ook, en je blijft voor je die rij dampende uitlaten zien (ocharme het milieu!), en de stress die soms woekert om al wat niet loopt zoals voorzien...
De radio mag dan nog spelen, je probeert dan nog te relativeren, maar de ene kommerloze dag is de andere hogedrukdag niet.
Soit, het moet gebeuren en er is geen ontsnappen aan.
We zijn er zelf trouwens niet veel beter aan toe. Ook wel eens nood aan lichaams- en welzijnsonderhoud. Een check-up, een koerscorrectie nodig, andere voeding, verse olie, de alarmbel die luidt, een nieuw stuk dat moet worden gestoken, een injectie van hoop en moed en vertrouwen als daar nood aan is.
We nemen het erbij, we zijn niet gemaakt voor de eeuwigheid, maar die willen we zo lang mogelijk uitstellen, dus jawel: wegenwerken, onderhoudsnoodzakelijkheden, tijdsinvesteringen daarvoor, uren en dagen en weken uittrekken als het van moeten is. Foeteren helpt niet, vloeken evenmin, je kan geen dingen forceren, dus je zegt: pauze, omleiding, even stilstand, extra kilometers, nieuwe wegen, ander tempo - tot het oplapwerk gelukkig voorbij is en je denkt: weer vlot vooruit nu, weer wat zorgelozer rijden op een opgefrist traject en met een schoongemaakte wagen!