Wat ik de laatste tijd denk dat me gelukkig zou maken?We hebben een grote boerderij en bijgebouwen met vruchtbare velden en grazige weiden er rond, even buiten een rustige dorp gelegen, maar er toch nog net mee verbonden.Op die boerderij woont een extended family, met grootouders, ouders, kinderen en kleinkinderen, wat andere familieleden en nog een aantal mensen die er los-vast bij horen.Het is een levende boerderij met een kloppend hart, met veel warme mensen die voor elkaar zorgen, met allerlei dieren en velerlei soorten gewassen op de velden. Alles wordt zelf gekweekt, aangeplant, verwerkt. Iedereen helpt elkaar, elk heeft zijn sterke punten die iedereen ten dienste staan, er is openheid en binding met de buitenwereld die altijd hartelijk welkom is en met wie men handelt, samenleeft, deelt.Men volgt de gang van de seizoenen en past het leefritme daaraan aan. Er is contact met de moderne buitenwereld, maar niet verstikkend. Men neemt ervan en deelt ermee wat voor beide partijen verrijkend is. Men wisselt uit, men bezoekt, men ontvangt.Er is een soort gevoel van broeder- en zusterlijke naastenliefde die iedereen bindt. Men doet veel voor elkaar, zonder de ander door zijn eigen dienstbaarheid te verslappen. Men helpt elkaar door moeilijke dagen, tegenslagen, zwakheden.Er zijn veel kanten van het leven op de grote boerderij aanwezig: het zorgende, het werkende, het creatieve, het herstellende, het vermakelijke, het plezierige, het diepere, het delende, het vooruitkijkende, het spirituele, het ecologische.Er is geen haast en geen dwang, er is zorgen en er is delen, en men maakt samen een eigen geschiedenis. Men bouwt aan een traditie die men bewust in ere houdt.Men leeft met mensen in de natuur als een organisch deel ervan.Ik denk aan de lente, als de fruitbomen in de boomgaard kleurrijk en geurig in bloei staan.Ik denk aan de winter, als het hout in de haard brand en er samen wordt gelezen en verhalen nadien dan worden uitgewisseld over wat men gelezen heeft of beleefd - en daardoor wordt alles ruimer en wijder vertakt - en in die goed beladen takken hangen we als vruchten onder een zon die verwarmt en een gesternte dat eeuwig en goedgunstig glinstert.